My Google Maps, My Self

over het bouwen van een persoonlijke eetgids

Als fulltime reizend kookboekenauteur loopt eten als een rode draad door mijn dagen. Niets laat ik aan het toeval over: slecht eten op een plek waarvan ik wéét dat je er ook goed kan eten is funest voor mijn humeur. Om die momenten tot een minimum te beperken (helemaal voorkomen is helaas niet mogelijk, is mijn ervaring) vertrouw ik op mijn steun en toeverlaat: Google Maps. Al jaren verzamel ik pinnetjes: op plekken waarvan ik weet dat ik er binnenkort heen ga, plekken die ik vast ooit nog wel eens ga bezoeken, en zelfs plekken waar ik waarschijnlijk nooit ga komen (maar just in case weet ik wel waar je de beste shrimp truck in Honolulu kan vinden).

Ik ben daar niet de enige in: steeds meer mensen bouwen hun eigen digitale eetgids in Google Maps. De tijd van de one size fits all-lijstjes en generieke “10x waar je moet lunchen in Parijs”-artikelen van al dan niet gesponsorde platforms is voorbij. Wat ‘goed’ is, is niet voor iedereen hetzelfde.

Ergens is het fijn om online veel content te zien van plekken waar je naartoe gaat zodat je ideeën op kan doen, maar het nadeel van je laten leiden door algoritmes is dat plekken hetzelfde gaan aanvoelen. Je eindigt snel bij dezelfde kaneelbroodjes, haverlatte’s, natuurwijnbars en ‘verborgen’ parels die al lang niet meer verborgen zijn, en komt daar toeristen tegen die precies in je bubbel passen en dezelfde content hebben gezien als jij. En juist daarom werkt een persoonlijke schatkist van zelfgecureerde pinnetjes zo goed.

Deze hobby raakte in overdrive toen ons plan om jarenlang met de camper door Europa te gaan reizen vorm begon te krijgen. Heel Europa ligt aan onze voeten, met tijd genoeg om om te rijden naar plekjes die het waard zijn. Als een bezetene ben in pinnetjes gaan verzamelen (en dat doe ik nog steeds) en het werpt z’n vruchten af. Niet alleen weet ik op tal van plekken in Europa waar je goed kan eten, koffie kan drinken en lekker kan borrelen, maar ken ook de goeie biologische markten, wijnhuizen en ambachtelijke makers.

Of je nu op een lange reis gaat, een paar weken op vakantie of op korte citytrip: een goed gevulde Google Maps is altijd de moeite waard en scheelt je veel tijd, zoekwerk én teleurstelling. Hoe je er eentje opbouwt? Hier zijn mijn tips.

---

Research research research

Vaak begin ik met research naar de plek waar ik naartoe ga. Wat eet men in Dalmatië, op Sicilië of rondom de Baskische kust? Is er een specifieke koffiecultuur, biercultuur, wijncultuur? Welke ingrediënten of kooktechnieken komen uit deze regio, en wat kan ik dus echt níet overslaan? Met een goede understanding van de culinaire context van een plek kun je gericht zoeken.

Waar haal je betrouwbare tips vandaan?

Een groot onderdeel van Google Maps is natuurlijk de reviews en gemiddelde scores, maar ik urge je om die voor nu links te laten liggen. Een slechte score betekent bijna altijd een slechte zaak, maar een goede score betekent niet automatisch dat het ook goed is voor jóu. Ga in plaats daarvan op zoek naar tips van mensen of platforms die je vertrouwt, en waarvan je weet dat hun smaak overeenkomen met die van jezelf. Ik volg op Instagram veel culinaire schrijvers die ik blind vertrouw, net als platforms als Eater, Gourmet en European Coffee Trip, en chefs van restaurants die ik bewonder.

Nog een goudmijn: kookboeken! Ik lees ontzettend veel culinaire boeken (perks of the job als culinair redacteur) en in veel boeken schrijven de auteurs over hun eet-ervaringen op plekken waar ze vandaan komen of waar ze gereisd hebben. Soms noemen ze specifieke restaurants, maar vaker gaat het over ingrediënten of gerecht uit een bepaalde stad of streek. Als het een auteur is die ik hoog heb zitten gebruik ik dit altijd als een startpunt om op onderzoek uit te gaan. Zo kwam ik in Mezcla van Ixta Belfrage de restauranttip Ristorante Pizzeria Acone nabij Florence tegen, en weet ik na het lezen van het prachtige Zure-kersen-hart van Tamara Ivanovic dat ik in Bosnië op zoek moet gaan naar huisgemaakte višnjevača.

Goede organisatie is het halve werk

Misschien wel de belangrijkste tip: leer het jezelf aan om een tip metéén op te slaan. Het heeft weinig zin om een week voordat je naar Londen gaat je pinnetjes samen te stellen. Maak er een gewoonte van om, als je aan het scrollen bent op Insta of een culinair boek leest en een tip tegenkomt, die meteen op te slaan.

Opslaan kan op veel manieren, en dit is de mijne: ik zoek de plek op op Google Maps, klik op ‘Opslaan’ en kies een lijst waar het pinnetje in terechtkomt. Ik heb bijna 50 lijsten, zoals ‘boerenmarkten’, ‘ijs’, ‘lunchrestaurant’, ‘fancy restaurant’, ‘koffie’, ‘koffie en pastries’, ‘bakkerij’, ‘biercafé’, je snapt het. Elke lijst heeft een eigen icoontje, en het mooie van Google Maps is, is dat dit icoontje op de kaart verschijnt. Zo zie je dus in één oogopslag wat er in de buurt is, zonder dat je alles aan hoeft te klikken.

Ook kun je bij het opslaan een notitie toevoegen. Ik schrijf daar graag waar ik de tip vandaan heb, en ook of ik er iets specifieks wil bestellen. Zo staat bij het Rotterdamse restaurant Thailand een opmerking met ‘ZEEBAARS BESTELLEN!!!’ omdat ik ooit in een voetbalpodcast hoorde dat de host (die goed kan eten) vond dat dit hét gerecht van de kaart is.

Last minute effort wordt beloond

Het is natuurlijk nooit zo dat je álle leuke plekjes in een stad of regio hebt gepinned voordat je er naartoe gaat. Vaak zoek ik, als we ergens zijn en ons plan voor de dag vorm begint te krijgen, nog wat extra plekjes op die passen bij de route. Als we bijvoorbeeld in een stad zijn en naar een markt willen die tot 12:00 duurt, maar ik in dat deel van de stad nog geen koffie en/of ontbijtplekjes heb gevonden, ga ik daar specifiek naar op zoek.

En, check voordat je ergens daadwerkelijk heen gaat, altijd nog even de reviews en foto’s op Google Maps. Het nadeel van plekjes al ver van tevoren pinnen is dat ze, als je er eenmaal in de buurt bent, gesloten zijn, verbouwd zijn of overgenomen zijn door een geldwolf die goed eten niet belangrijk vindt, 18 euro rekent voor een glas wijn en onverschillig personeel heeft aangenomen. Hier komen de Google reviews wel goed van pas!

Wees realistisch

Er is altijd en overal een beter, leuker en lekkerder plekje te vinden. Soms kijk je al maanden uit naar een bepaald standje met gegrilde octopus aan het strand in de Algarve, maar regent het als je er bent. Soms ben je van plan om meerdere gangen te gaan lunchen in een donker, knus New Yorks restaurant, maar is het een heerlijk zonnige lentedag en zit iedereen en z’n moeder met een pizza en bier in het park.

Een goedgevulde Google Maps gaat niet om het aftikken van zo veel mogelijk pinnetjes, maar om het hebben van goed doordachte opties om terecht te komen op de plekken waar je op dat moment het liefst wil zijn.

Volgende week neem ik je mee naar hét restaurant van Valencia, waar de tijd al sinds de jaren ’80 stilstaat.